Als ik nu de kinderen niet had gehad
Waar had ik het dan nog voor gedaan
Had ik nu dan lopen slenteren door de stad
Want nu kan ik zonder de kinderen de wereld even niet aan
Als de jongens er nu niet zouden zijn
Weet ik niet waar ik zelf nu zou zijn
Ze zijn mijn alles ze zijn mijn leven
Ik kan niet beschrijven wat ze mij in deze tijd allemaal geven
Een sterkere band wie had dat gedacht
Wel gehoopt maar nooit verwacht
Een band die haast niet meer kapot kan gaan
Zoveel hebben hun al voor mij gedaan
Ik krijg al hun hulp en dat is hartstikke fijn
Maar laat ik niet vergeten dat ze ook nog kind moeten zijn
Ook het kind in hun zal door moeten leven
Want dat kan ik ze niet over laten doen of terug gaan geven
Ook al zou dat kunnen dan is dat nog iets wat ik niet wil
Want tussen geluk en verdriet kennen zij nu ook het verschil
Ze hebben teveel meegemaakt en verdriet gehad
Toch hoop straks van ze te horen “ik heb een fijne jeugd gehad”
Ik probeer ze te geven de aandacht en hun jeugd
Als ik dan hun gezichten zie dan doet mij dat weer deugd
Het is niet altijd rozengeur en maneschijn
Maar ik heb wel gemerkt dat ze er altijd voor me zijn
Niemand kan beseffen wat zij nu voor mij betekenen en doen
En dat enkel in ruil voor liefde een knuffel en een zoen
veel liefs fati